Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Στίχοι:Έθαρεσες κόρτσοπον εμέναν θα κοροϊδεύς-Τα τραγούδια του CD

Τραγούδι Γιάννης Κουρτίδης

Κεμεντσέ Χάρης Τσακαλίδης

Έθαρεσες κόρτσοπον εμέναν θα κοροϊδεύς
Ας’ σοι δυ’ς εμούν εσύ πρώτεσσα θα πουσμανεύς

Ε κορή ‘κ’ εντρέπεσαι ντο είναι ατά ντ’ ευτάς
Εξέγκανε το όνεμα σ’ μετ ατον τον γείτονα σ’

Την κουτσήν θα αντρίζν ατεν θέλνε να φορίζν ατεν
‘Κ’ επορούν πέντ έξ νομάτ κάτ’  για να καθίζν ατεν


Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Caspar Falke ο Ολλανδός μουσικός παραγωγός με ΄΄αδυναμία΄΄ στις μουσικές του κόσμου


Ο Caspar Falke είναι Ολλανδός μουσικός παραγωγός, ιδιοκτήτης της Silvox Records, που εδώ και χρόνια έχει μια σοβαρή παρουσία σε πολλών ειδών μουσικές παραγωγές παγκοσμίως.

 Από τη δεκαετία του ’80 έχει εκδώσει πολλές μουσικές εργασίες όχι μόνο Ολλανδών καλλιτεχνών, αλλά και πολλών άλλων σοβαρών καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο. Δείχνει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις μουσικές του κόσμου κι έχει σημαντικές συνεργασίες με καλλιτέχνες από την Ελλάδα, τη Σερβία, την Κροατία, τη Βοσνία, την Γαλλία, την Πορτογαλία, την Αργεντινή, την Αμερική και πολλές άλλες χώρες.

Στίχοι: ΄΄Τον χρόνον μίαν ‘κι γελώ΄΄-Τα τραγoύδια του CD



Τραγούδι Γιάννης Κουρτίδης

Κεμεντσέ Κώστας Παρχαρίδης

Τον χρόνον μίαν ‘κι γελώ πάντα αναστενάζω
‘Κ’ επόρεσα και - ν ο καρίπ’ς τον κόσμον να χορτάζω

Αρνί μ’ αν πας σο μαναστήρ γράψον μ’ αποθαμένον
Σον κόσμον ντο ταράζετε εμέναν τον καμμένον

Τ’ εμόν η ψη κι ο θάνατον πουλί μ’ σ’ εσά τα χέρ(ι)α
Αν θελτς με τς’αγγέλτς έπαρ’ το αν θελτς με τα μαχαίρια


Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Αποσπάσματα τραγουδιών από το CD-Όλια τα ‘’αχ” τ΄εμέτερα εγένταν τραγωδίας



Όλια τα ‘’αχ” τ΄εμέτερα εγένταν τραγωδίας
Διπλή Έκδοση: Βιβλίο+ Cd με 21 Τραγούδια του Πόντου.

Τα τραγούδια ερμηνεύουν και παίζουν οι: Γιάννης Κουρτίδης, Αλέξης Παρχαρίδης, Γιώργος Σοφιανίδης, Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδη, Εύα Σταμπολίδου, Βασίλης Παντελίδης, Λευτέρης Ανδρεάδης, Θάνος Τσαμπερτίδης, Γιάννης Σανίδης, Κώστας Παρχαρίδης, Χάρης Τσακαλίδης, Σταύρος Μιχαηλίδης, Στέφανος Σεβίλογλου και Κώστας Φουλίδης.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Απόσπασμα από το «Ροδάφ’νον» του Κώστα Διαμαντίδη

«Πήρε τα σημάδια όλα της εδώ ζωής και τα πέρασε στην απέναντι όχθη. Όχι πολλά, ούτε λίγα. 'Ίσως το πάν. Μια παλιά φωτογραφία, τότε που η οικογένεια ήταν ολόκληρη, πριν την σκορπίσουν οι νεροσυρμές. Ένα φυλαχτό γιομάτο καινούργιες ελπίδες. Δύο στίχους από κάποιο ξεχασμένο τραγούδι.

Μια πέτρα από μια γέφυρα κομμένη στα δυο, να ξορκίσει έναν έρωτα στοιχειωμένο. Και ένα μικρό δέντρο ατόφιο, για να μεταφυτέψει όλη την εδώ ζωή στη νέα. Για να ξαναγίνει ζωή. Εκεί θα σταθούν να σκιαστούν όλοι οι διωγμένοι και οι προηγούμενοι και οι επόμενοι και τούτοι που φεύγουν τώρα και όσοι σκορπίσανε. Τα σπίτια πού εγκαταλείφθηκαν στον άλλο τόπο θα αποθέσουν εδώ πάνω τα μυστικά τους.

Σαν σπίτι γίνεται έναν δέντρο. Οι μέρες θα κρεμάσουν επάνω του την πίκρα και τη χαρά τους. ΟΙ πλανεμένες ώρες θα βρουν το απάγκιο τους. Κι όλα τα μέλλοντα να συμβούν, θα περάσουν από εκεί να μεταλάβουν. Κ' έτσι, αν όλα αλλάζουν κι αν όλα τα πάρουν μαζί τους οι βροχές, τούτο το δέντρο θα μείνει. Σημάδι της κακοτοπιάς και της ελπίδας τους.
`Η ιδέα αυτή του έφερνε μιαν ανακούφιση, όχι ένα υποκατάστατο του κόσμου που αφήνει, αλλά μια παρηγοριά του. `Η ευχή του. "Όλα θα πάνε καλά. Έτσι κι ή προσφυγιά μπορεί να μην είναι αβάσταχτη.

Μάζεψε τα πράματα για το ταξίδι. Δεν χρειάσθηκε πολύ ώρα. Ήξερε τί θα πάρει, τί θ' αφήσει. Δεν σπατάλησε χρόνο σε αμφιβολίες. Έμεινε μόνο ώρα πολλή, να αγκαλιάζει με τα μάτια τον τόπο και τα αντικείμενα. Να τα φωτογραφίσει στο μυαλό του, να μη ξεχάσει ποτέ την εικόνα τους. Ό, τι κουβαλάμε μέσα μας, αυτό είναι ή ζωή μας.

Κουράστηκαν τα μάτια του απ' την επιμονή. Απόκαμε η ψυχή τους απ' το παράπονο. Πήρε βαθιά ανάσα, ξεροκατάπιε, έβγαλε μια δυνατή κραυγή ν' ακούσει το βουνό, κι έστριψε να φύγει. Δεν περίμενε την απάντηση. 'Ίσως, σε μιαν άλλη εποχή, να επιστρέψει. Θα την ακούσει τότε.
Κατηφόρισε για τα λιμάνια, όπου τα καράβια φορτώνουν όνειρα κι ανθρώπους, να τούς διεκπεραιώσουν σε μια άγνωστη μητέρα πατρίδα. Κόσμος πολύς, να βουλιάζει το λιμάνι. Κι αυτός, αμήχανος, να κρατάει σφιχτά στο χέρι τη βαλίτσα, μην του την κλέψουν στο χαμό, και στο άλλο, σφιχτότερα το δεντράκι.

Στον έλεγχο των συνόρων, ουρές έκαναν οι πρόσφυγες. Στα μάτια είχαν ακόμα τα χωριά και τα βουνά τους. Και δεν ήξερες αν το νερό που έτρεχε στα μάγουλά τους ήταν δάκρυα ή τα νερά της πατρίδας που φέρανε μαζί τους.

Έβλεπε μπροστά του, που πέρναγαν τον έλεγχο και καυγάδιζαν με τους τελωνειακούς, και πικραμένοι να σηκώνουν τη βαλίτσα τους, αλλά πίσω να αφήνουν κάποιο απ' όσα κουβάλαγαν. 'Αν ήξερε, θα καταλάβαινε πώς ήταν το πιο πολύτιμο.

Όταν ήρθε κι ή σειρά του, ο υπάλληλος το ξέκοψε. Δεν περνάνε οι ζωές ατόφιες από τη μια στεριά στην άλλη. `Ο τελωνειακός έψαξε εξονυχιστικά τα πράματα, φωτογραφίες, εικόνες, ρούχα, μνήμες. "Όριζε τί πρέπει να περάσει, τί όχι. «Αυτό θα μείνει εδώ», του είπε με ύφος πού δεν επιδέχεται αντιρρήσεις, και έβγαλε το δεντράκι σε μια γωνιά. Στις ερωτήσεις, στις διαμαρτυρίες, στο θυμό, δεν απάντησε. Σαν να μη άκουγε, επαναλάμβανε μονότονα: «Αυτό θα μείνει εδώ».

Ένας ανώτερος που έσπευσε, έδωσε τέλος στην κουβέντα: «Η ζωή δεν μεταφέρεται από τον έναν τόπο στον άλλο. Γι' αυτό, οι άνθρωποι έκαναν τα σύνορα. Για να μην παραβιάζονται οι ζωές. "Ότι είναι εδώ, ανήκει εδώ. Κι αυτά πού πήρες, πολλά είναι. Το δέντρο δεν μπορείς να το πάρεις. 'Αν θέλεις, μπορείς να κρατήσεις έναν κλαράκι, ή μερικά φύλλα».
Τώρα, ήξερε πια, πως ο χωρισμός είναι οριστικός. Πως η ελπίδα της μεταφοράς θα προστεθεί σ' εκείνα τα οράματα που θα στοιχειώνουν τις ημέρες του. Πως θα μεταφέρει αδιάκοπα μαζί του την προσδοκία ν' αλλάξει τον κόσμο, να κατεδαφίσει τα σύνορα, ν' ανοίξει τους δρόμους, για να μεταφέρονται ελεύθερα τα δέντρα και οι ζωές.
Πήρε δύο φύλλα, τα φύλαξε στη μέσα τσέπη, φίλησε την κορυφή του δέντρου και ταξίδεψε.

Πάλι στο ταξίδι, μάτια μου.
`Η 'Ελένη σου.»

Τ' άλλο την ημέραν, οντές εγνέφιξαν, η Ελένε εδώκεν ατο τον Κωσταντίνον. Εκείνος εδέβασεν ατο κι οντές ετελείωσεν, ετέρεσεν ατεν απέσ' ς σ' ομμάτια και εξέγκεν από καρδίας έναν «Α χ ». Εκεί 'ς σο «αχ» απέσ', εχώρ' ναν όλια τα «αχ» τη κοσμί’.
Κώστας Διαμαντίδης

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Τα περιεχόμενα της διπλής έκδοσης: ''Όλια τα ΄΄αχ΄΄ τ΄εμέτερα, εγένταν τραγωδίες΄΄



  1. Πρόλογος. Μάκης Σεβίλογλου                                                           
  2. Πόντος. Γη των Αισθήσεων. Χάδι και αγκάθι της Ψυχής.  Νατάσα Μποζίνη
  3. Μνήμες και οδύνες ενός παθού της πρώτης γενιάς
  4. Συμεών Κιουρτσίογλου-Δημητριάδης-Ένας δημοδιδάσκαλος του Πόντου αφηγείται
  5. «Βασιλικό Διάταγμα 18 Ιουλίου 1922»
  6. «Οκτάβιος και Μέλπω Μερλιέ»
  7. “Η Ιστορία του Πόντου” -  Του Κωνσταντίνου Φωτιάδη
  8. “Ταυτότητες μέσα στο χρόνο” -  Του Βλάσση Αγτζίδη
  9. «Γώγος- Ο Πατριάρχης της Λύρας»
  10. « Χρύσανθος- Το αηδόνι του Πόντου»
  11. «Βασίλεια εχάθανε και Βασιλιάντ επή(γ)αν και μαναχόν αθάνατα τ’ εσά τα τραγωδίας– Του Κώστα Διαμαντίδη - Κοσμέτε
  12. «Τρεις γεννιές λυράρηδων»,  Κωστάκης Πετρίδης (Γωγοπούλ)
  13. «Εισαγωγικές σημειώσεις για την μουσική των Ελλήνων του
Πόντου» Των Δρ. Κωνσταντίνου  και Δρ. Ματθαίου Τσαχουρίδη

  1. «Μουσικοί του Πόντου και δισκογραφία» Του Κωστή Δρυγιανάκη
  2.  «Χρήστος Αντωνιάδης», ένας Ποιητής του Πόντου
  3.  «Ερευνώντας τον ποντιακό χορό» Του Νίκου Ζουρνατζίδη
  4. «Ο Χορός με τα Μαχαίρια» όπως τον περιγράφει ο Ξενοφώντας
  5.  «Ο Λουκιανός για τους χορούς του Πόντου»
  6. «Ο Αμερικανός καθηγητής Dr Kilpatrick για τους Ποντιακούς χορούς»
  7. Ευχαριστήριο σημείωμα
  8. Οι στίχοι και τα τραγούδια του cd:
  9. Οι συντελεστές-Βιογραφικά
Τραγούδια που περιέχονται στο cd

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Βιβλίο και Cd για τον Πόντο-''Όλια τα ‘’αχ” τ΄εμέτερα εγένταν τραγωδίας΄΄


Διπλή Έκδοση: Βιβλίο+ Cd με 21 Τραγούδια του Πόντου.

Παραγωγή: Σεβίλογλου Μάκης-Caspar Falke, Kyklosrecords.

Τα τραγούδια ερμηνεύουν και παίζουν οι:
Γιάννης Κουρτίδης, Αλέξης Παρχαρίδης, Γιώργος Σοφιανίδης, Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδη, Εύα Σταμπολίδου, Βασίλης Παντελίδης, Λευτέρης Ανδρεάδης, Θάνος Τσαμπερτίδης, Γιάννης Σανίδης, Κώστας Παρχαρίδης, Χάρης Τσακαλίδης, Σταύρος Μιχαηλίδης, Στέφανος Σεβίλογλου και Κώστας Φουλίδης.

Στην παρούσα έκδοση, φιλοξενούνται κείμενα που έχουν γράψει:
 οι ιστορικοί
Κώστας Φωτιάδης και Βλάσης Αγτζίδης, ο λογοτέχνης Κώστας Διαμαντίδης, ο μουσικός ερευνητής Κωστής Δρυγιανάκης, οι μουσικολόγοι Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδη, ο ερευνητής των ποντιακών χορών Νίκος Ζουρνατζίδης.

Το βιβλίο σχεδίασαν, επιμελήθηκαν και εμπλούτισαν με πρωτότυπα ντοκουμέντα, μαρτυρίες και κείμενα,
η Νατάσα Μποζίνη και ο Μάκης Σεβίλογλου.

Artwork: Γιώργος Κορδέλας (η φωτογραφία του εξωφύλλου είναι από το αρχείο του Γιάννη Αμοιρίδη).

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Θάνος Τσαμπερτίδης


Γεννήθηκε το 1996 στην Κοζάνη κατάγεται απο το Πρωτοχώρι Κοζάνης όπου και μεγάλωσε.

 Ασχολείται με την ποντιακή μουσική απο τα 14 του χρόνια και φοιτά στο Δημοτικό Ωδείο Κοζάνης στο τμήμα μονωδίας. Είναι η πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση.

Χάρης Τσακαλίδης


Γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1981 στην Νυρεμβέργη της Γερμανίας από Πόντιους γονείς με καταγωγή από την Τραπεζούντα και Ματσούκα.

Το 1995 ο πατέρας του, του αγόρασε την πρώτη του λύρα, γεγονός που στάθηκε αφορμή να αρχίσει την ενασχόλησή του με την ποντιακή μουσική.

Το 1998 πέρασε στο Πολυτεχνείο (σχολή πολιτικών μηχανικών) του Α.Π.Θ. και δραστηριοποιήθικε στο Σ.Π.Φ.Σ.Θ. (Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης) .

Το 1999 στη Λευκόβρυση Κοζάνης γνώρισε τον Κωστάκη Πετρίδη, και λάτρεψε το παίξιμό του, επίσης μαθήτευσε και κοντά στον Σάββα τον Πετρίδη, στον ποντιακό σύλλογο Καλαμαριάς.


Είναι πτυχιούχος πολιτικός μηχανικός, ασχολείται όμως και με τη διδασκαλία της ποντιακής λύρας σε μαθητές.

Σταύρος Μιχαηλίδης


Γεννήθηκε το 1986, κατάγεται από την Ποντοκώμη Κοζάνης και είναι Πόντιος τέταρτης γενιάς, από προγόνους που κατάγονταν από το Karc. 

Φοίτησε για τέσσερα χρόνια στο ωδείο παραδοσιακής μουσικής «Εν χαρδαίς» στη Θεσσαλονίκη κι έχει δουλέψει με πολλά από τα γνωστά ονόματα Ποντίων καλλιτεχνών όπως: τον Γιάννη Κουρτίδη, τον Αλέξη Παρχαρίδη, τον Γιώργο Σοφιανίδη, τον Παναγιώτη Θεοδωρίδη. 
Τον τελευταίο χρόνο είναι συνιδιοκτήτης του ποντιακού μουσικοχορευτικού κέντρου, «Το παρακάθ’» στην Πολίχνη Θεσσαλονίκης.

Εύα Σταμπολίδου


Γεννήθηκε στη Γερμανία και μεγάλωσε στο χωριό της, το Νησί Γρεβενών, κοντά στη γιαγιά και στον παππού της, Πόντιους της πρώτης γενιάς, καταγόμενους από την Αργυρούπολη του Πόντου. 

Κοντά τους έμαθε την ποντιακή γλώσσα και αγάπησε τα ποντιακά τραγούδια. Δισκογραφικά συμμετέχει σε δύο δουλειές του συνθέτη Μιχάλη Χανιώτη.

Στη σκηνή έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες όπως, ο Μανώλης Ρασούλης, ο Δημήτρης Μυστακίδης, ο Μάκης Σεβίλογλου, η Λιζέτα Καλημέρη και άλλους. Ζει στην Κοζάνη.

Στέφανος Σεβίλογλου




Γεννήθηκε στη 1/1/2000 στην Κοζάνη. Είναι μαθητής της 3ης Γυμνασίου του μουσικού σχολείου Σιάτιστας και ξεκίνησε να παίζει ποντιακή λύρα στο 12ο έτος της ηλικίας του. 

Πόντιος τέταρτης γενιάς με απώτερες ρίζες από την Έργιαπα και το Kολα(γ)ούζ Τοκάτης.

Γιάννης Σανίδης



Γεννήθηκε το 1976 στην Βοστώνη των ΗΠΑ...μεγάλωσε στην Κοιλάδα Κοζάνης.

Τα Πρώτα ακούσματα τα πήρε από τον Κωστάκη Πετρίδη και στη συνέχεια μελέτησε συστηματικά τον Γώγο. 
Ασχολείται με τη μουσική επαγγελματικά εδώ και είκοσι χρόνια και συμμετέχει σε περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό με σημαντικούς Πόντιους καλλιτέχνες.

Κώστας Παρχαρίδης


Γεννήθηκε το 1982 στην Κοζάνη και κατάγεται από την Λευκόβρυση του ομώνυμου νομού. 

Πόντιος τέταρτης γενιάς ο ίδιος, ο προπάππος του κατάγονταν από το Καπίκιοϊ Ματσούκας του Πόντου. Ξεκίνησε με σπουδές τεχνολογίας, πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών, ασχολείται όμως με την ποντιακή μουσική και τη διδασκαλία της ποντιακής λύρας.

 Του δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσει τον Κωστάκη Πετρίδη πολλές φορές ζωντανά, εξ’ αιτίας των στενών δεσμών και της φιλίας μεταξύ τους. 

Συνεργάστηκε επί σκηνής με πολλά μεγάλα ονόματα της ποντιακής μουσικής όπως, τον Γιάννη Κουρτίδη, τον Ισαάκ Τηλικίδη, τον Γιώργο Σοφιανίδη, Γιώργο Στεφανίδη και άλλους.

Αλέξης Παρχαρίδης



Ο Αλέξης Παρχαρίδης γεννήθηκε το 1971 στην Κοζάνη από γονείς Ποντίους, οι οποίοι κατάγονταν από το Καπίκιοϊ Ματσούκας.
Το 1989 εισήχθη στη σχολή Αυτοματισμών του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Φοιτητών – σπουδαστών Θεσσαλονίκης . Την ίδια περίοδο ύστερα από παρότρυνση του αείμνηστου Χρύσανθου Θεοδωρίδη, άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι.

Ηχογράφησε έξι προσωπικούς δίσκους με παραδοσιακά τραγούδια του Πόντου, ενώ το 1998 έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού , συμμετέχοντας στο δίσκο «Υάκινθος» του Μάνου Αχαλινωτόπουλου.
 Από τότε συμμετείχε σε σημαντικές ελληνικές και διεθνείς διοργανώσεις.

Βασίλης Παντελίδης



Γεννήθηκε το 1981, κατάγεται από την Λευκόβρυση Κοζάνης. Είναι Πόντιος τέταρτης γενιάς από προγόνους που ήρθαν από το (Ζιλμερά και Καμλικά) Τραπεζούντας. 

Ασχολείται επαγγελματικά με το τραγούδι κι έχει συνεργαστεί επί σκηνής, με τους περισσότερους από τους γνωστούς Πόντιους σολίστες και τραγουδιστές.

Λευτέρης Ανδρεάδης



Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Πρωτοχώρι Κοζάνης, στις 6 Μαΐου 1991.

Η καταγωγή του από τον Πόντο, είναι από το Καπίκιοΐ Ματσούκας (Έντυμα-Ζερφιρί-Κοντού).
Σε ηλικία μόλις 11 ετών κάνει την πρώτη του τραγουδιστική εμφάνιση.


Λίγα χρόνια αργότερα του δίνεται η ευκαιρία από τον δεξιοτέχνη Παναγιώτη Ασλανίδη να συμμετάσχει στην δισκογραφική δουλειά  "Ασμάτων Ποντίων Απάνθισμα" ,  υπό τη συνοδεία της λύρας του Παναγιώτη Κογκαλίδη, όπου συμμετέχουν κι άλλα νέα ανερχόμενα ταλαντούχα παιδιά της ποντιακής μουσικής παράδοσης.

Κώστας Φουλίδης


Γεννήθηκε το 1975, κατάγεται από το Δρέπανο Κοζάνης και είναι Πόντιος τρίτης γενιάς, από παππούδες που ήρθανε στην Ελλάδα από τα Πλάτανα Τραπεζούντας.

 Είναι επαγγελματίας μουσικός, διδάσκει τύμπανα και κρουστά. Έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες από τον χώρο του λαϊκού τραγουδιού αλλά και με σχεδόν όλους του Πόντιους ερμηνευτές και σολίστες.

 Ενδεικτικά αναφέρονται οι: Γιάννης Κουρτίδης, Αλέξης Παρχαρίδης, Ματθαίος Τσαχουρίδης, Γιώργος Σοφιανίδης, Μπάμπης Ιορδανίδης..

Γιάννης Κουρτίδης



«Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1954, στο χωριό Αρετή στην περιοχή Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας του ήρθε στην Ελλάδα από την Μούζενα κοντά στο χωριό Σταυρίν και η μητέρα του ήρθε από το Αργαλί, το οποίο είναι σιμοχώρι της Τραπεχούντας.
 Ο ίδιος έφυγε από την Αρετή όταν ήταν 14 ετών. Για πρώτη φορά, βρέθηκε λίγο καιρό στην Θεσσαλονίκη και εν συνεχεία κατέβηκε στην Αθήνα.
 Εκεί του δόθηκε η ευκαιρία να μπει στα μαγαζιά, όπου όμως, για μία πενταετία τραγουδούσε δημοτικά τραγούδια και αργότερα μπήκε στο χώρο του ποντιακού τραγουδιού. Ο πρώτος λυράρης, πέρα από τα γλέντια που κάνανε στο χωριό, που τον συνόδεψε επαγγελματικά στο χώρο ήταν ο Νίκος Λαζαρίδης.

Γιώργος Σοφιανίδης




Ο Γιώργος Σοφιανίδης γεννήθηκε στο Πρωτοχώρι (Πορτοράζ) Κοζάνης. Ο πατέρας του είναι από το Πρωτοχώρι και η μητέρα του από τα Αλωνάκια Κοζάνης.

 Η καταγωγή του από τον Πόντο είναι, από το Καπίκιοϊ Ματσούκας. Τα μουσικά του ακούσματα προέρχονται από Ποντίους της πρώτης και δεύτερης γενιάς.

 Τον κολακεύει η σκέψη πως μπορεί να είναι άμεσος συνεχιστής αυτών των ανθρώπων και μιας μουσικής με αυστηρή λιτότητα στην μορφή και στην έκφρασή της. Ασχολείται επαγγελματικά με την λύρα, το τουλούμ, την φλογέρα και το τραγούδι.

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

«Το Παιδί του Πόντου» Από το Βιβλίο: 'Ολια τα ΄΄αχ΄΄ τ΄εμέτερα, εγένταν τραγωδίας

Ποίημα του Γιώργου Κορδέλλα+



Προικιά μου σαν γεννήθηκα
χρυσάφια εγώ δεν είχα
Kληρονομιά μού δώσανε
μιά μαχαιριά στα στήθεια
Kαι της φυλής μου τον καημό
του πόνου την αλήθεια
Mάνα, στου Πόντου τα νερά
με βάφτιζες τα βράδυα
σαν με νανούριζαν γλυκά
της γλώσσας μας τα χάδια
Kι ήσουνα κόρη Aργοναυτών
και Aκριτών μητέρα
Πριγκήπισσα των Kομνηνών
πρόσφυγα θυγατέρα
Πορεύτηκα στα δύσβατα
με το σταυρό στον ώμο